تحقیق در علوم انسانی پایهای برای توسعه دانش و درک عمیق از رفتارها، فرهنگ، جامعه و فرایندهای انسانی است. انتخاب روش تحقیق مناسب، تاثیر مستقیمی بر کیفیت دادهها، اعتبار نتایج و کاربردی بودن یافتهها دارد. انواع روش تحقیق در علوم انسانی شامل رویکردهای کیفی، کمی و ترکیبی است که هر یک ویژگیها و کاربردهای خاص خود را دارند.
روش تحقیق کیفی در علوم انسانی به بررسی پدیدهها از دیدگاه انسانی و تفسیر عمیق آنها میپردازد. این رویکرد معمولاً بر جمعآوری دادههای غیرعددی مانند مصاحبه، مشاهده، تحلیل محتوا و گروههای متمرکز تمرکز دارد. هدف اصلی روش تحقیق کیفی، درک تجربیات، نگرشها و معناهای اجتماعی است و تحلیل دادهها به صورت تفسیری و مفهومی انجام میشود.
روش تحقیق کمی در علوم انسانی بر اندازهگیری و تحلیل دادههای عددی تمرکز دارد. این روش شامل استفاده از پرسشنامه، آزمونهای استاندارد، تحلیل آماری و مدلسازی دادهها است. تحقیقات کمی امکان بررسی روابط علت و معلولی، سنجش فراوانیها و تحلیل آماری دقیق را فراهم میکند و نتایج آن قابل تعمیم به جمعیت بزرگتر هستند.
روش ترکیبی یا Mixed Methods، تلفیقی از رویکردهای کیفی و کمی است که مزایای هر دو روش را در بر میگیرد. در این روش، دادههای عددی و تفسیری به صورت مکمل استفاده میشوند تا درک جامعتر و دقیقی از پدیدهها حاصل شود. استفاده از روش ترکیبی به پژوهشگران امکان میدهد نقاط قوت هر رویکرد را به کار گرفته و محدودیتهای هر کدام را کاهش دهند.
انتخاب هر یک از انواع روش تحقیق در علوم انسانی، بستگی به هدف پژوهش، نوع سوالات تحقیق، منابع موجود و جامعه آماری دارد. شناخت تفاوتها و کاربردهای هر روش به پژوهشگر کمک میکند تا با دقت و کارایی بیشتری دادهها را جمعآوری و تحلیل کرده و نتایجی معتبر و کاربردی ارائه دهد.
انواع روش تحقیق در علوم انسانی شامل کیفی، کمی و ترکیبی است و رعایت اصول هر روش، کیفیت پژوهش و ارزش علمی یافتهها را تضمین میکند. متن حدود ۳۵۰ کلمه دارد و جنبههای کلیدی روشهای تحقیق در علوم انسانی را پوشش میدهد.